Uzun Şiir

İçimde öykünüyor en savunmasız halin. Bir ben görmüşüm gibi seni, yalan bir inançla büyütüyorum kalbimdeki resmini. Her gün bir fırça darbesi daha vuruyorum yüzüne, tanrı seni eksik resmetmişçesine; oysa eksik olan varlığındır, içimde. Gözlerimi açıyorum, uyanıyorum; tamamlanmaya yüz tutan bir tablodan kalan kirli bir dikdörtgen izi durmakta duvarımda, tabloda ise çizdiğim resim. Gözlerimi kapatıyorum tekrar, neredesin?

Günler parmak uçlarımdan sızıyor, ruhum inceldiği yerden kopacak! Şimdi seni anlatsam gökyüzüne, kararacak; suya anlatsam derdimi, bütün dünya duyacak. Gizli saklı bir telaşsın karşımda, dokunsam ödüm kopacak.

Camdan bir bebek gibiyim aklında; kırılgan, sert ancak içimi görebileceğin kadar şeffaf. Bütün halimle yazıyorum sana, var olduğum ve büründüğüm tüm yüzlerimle çırılçıplak. İşte bir gün olacak ve yüreğine cam kırıkları batacak. Kırıklarımdan yansıtıyorum dünyayı sana, her birinden bambaşka bakarak. Üstelik her birinde başka bir asılsız duygu, hepsi de sana bakıyor, kendilerinden soyunarak. İçimde soluklanıyor en acımasız halin.

Bir bulut geçiyor gökyüzünden, boynunu bükmüş. Günün aydınlığı onu bugün çok ürkütmüş; sen bulut bulut süzülüyorsun iç yüzümde. Sonra yağmaya başlıyorsun, dudaklarımdan dahi çorak ruhumdaki topraklar. Çamura çalıyorum içimden, bir bataklığa dönüşüyorum ve batıyorum kendime doğru. Sen, damla damla akıyorsun içimde; ne durdurabildiğim bir fırtınasın ne de içinden çıkabildiğim bir bataklık. Yalnız bir bulutsun, tek günahın iç yüzümdeki sana ait olan varlık.

Deliriyorum gittikçe; dolambaçlı bir yoldan sana her gün gelmek ama sana sahiden gelememek kemiriyor aklımı. Uzun bir şiir yazıyorum, dizesiz ve kafiyesiz: O dahi dolambaçlı. Kelimeleri üstlenmiş dağınıklığımı, satırları ağırlıyor varlığını ama yine de nasıl eksik ve nasıl suratı asık!

İçimde susuyor en geveze halin. Ben bağırıyorum tablosuz duvarlara; konuşuyor ama anlatamıyorum. Bulutlar geçiyor ruhumdan, ağlıyorum. Cam kırığı gibi batıyorum yüreğimin en içine, kanayamıyorum.

Ve bugün yazılmış en uzun şiiri sana yazıyorum, dizesiz ve kafiyesiz. Yine de anlatamıyorum.