Anasayfa
Bu Blogda Sizi Neler Bekliyor?
Hayallerin gökyüzünden toprağa düştüğü, ardından yeşerip büyüdüğü bir yer burası. Her satır, umutların filizlendiği bir tohum gibidir. Yazılan her cümle, hayallerin bir adım daha ileri taşındığı bir yolculuğun parçasıdır. Burada kelimeler yalnızca anlam taşımaz; aynı zamanda birer dost, birer sırdaş, birer yoldaş olur.
Bazen duygularınızı bir denemenin zarif akışına dökersiniz, bazen bir şiirin ahengine gizlersiniz. Kimi zaman sadece yazarsınız; çünkü kelimelerin ruhunuza iyi geldiğini bilirsiniz. Her kelime bir dokunuş, her cümle bir köprü olur. Yüreklerden kopan düşünceler, burada satır aralarında yeniden hayat bulur ve ruhun derinliklerine dokunur.
Bu bahçe, sadece yazmak isteyenlere değil, hayallerini kelimelere dönüştürmek isteyen herkese açıktır. Yazmak bir yolculuktur, kendi içimize yaptığımız bir keşif. Herkesin kalemi farklıdır; herkesin cümlesi, herkesin hikayesi kendine özgüdür. Ve bu bahçede, her hikayeye yer vardır.
Yolculuğa çıkmaya hazır mısın? Düşlerini kâğıda dökme cesaretini bulmaya? Kalemini al eline, hayal gücünü serbest bırak ve kendini bu bahçenin büyüsüne bırak. Çünkü burada her hayal bir gerçeğin ilk adımıdır, ve yazılan her cümle, hayallerin hayat bulduğu bir mucizedir.
Haydi, bize katıl. Çünkü düşler ancak kâğıda yazıldığında ölümsüzleşir!
Lavinia
Okyanusa Bulanan KadınHep, uğruna şarkılar yazılan o kişi olmak isterdim zamanında. İsmimin geçtiği bir şiir, yaşattığım duyguları anlatan bir metin ya da göğe daldıran bir sima olmayı arzulardım uzun uzun. Ne çok büyüklenmektendi bu isteğim ne de yere göğe sığdırılamayışımdan… Yalnızca…
25. Yaşımdan
Okyanusa Bulanan KadınSevgili Almina, merhaba. Sen 25. Yaşına gireli tam yirmi bir gün oldu. Aslında geleneğe göre tam doğum gününde yazılmalıydı bu yazı, biraz geç kaldık. Yine de sorun değil, hayat bu aralar geç kaldıklarımız ve erken başladıklarımız arasındaki o ince…
İç Dökmesi 1
Okyanusa Bulanan KadınHayat sarpa sardı. Bak, duyuyor musun artık bir melodisi yok yaşamanın! Günlerdir yazmıyorum. Hayır, ne günleri! Aylar oldu kalemi elime şöyle doğru düzgün almayalı. Eskiden bir cazibesi olurdu cümlelerimin; şimdi her biri yavan ekmek gibi, boğazıma diziliyor. Bazen, ne…
Her ay kalbimden dökülen kelimelerle yeni bir yolculuğa çıkıyorum. Bazen bir fısıltı kadar narin, bazen bir çığlık gibi güçlü… Eğer sen de bu yolculuğun bir parçası olmak, satır aralarındaki duygulara dokunmak istersen, takipte kal.