Blog

Sana Mektup…

Belki de güvenli bir limanda soluklanmaktan unuttum kaçırdığım gemileri. 

…

Aslında sana anlatmak istediğim çok şey var, sadece nereden başlamam gerektiğini bilemiyorum. Sanırım bir süre öncesine gitmemiz gerek birlikte; her şeyin hala kaos halinde olduğu o günlerin sonuna, yani tebessüm dolu bir başlangıca adım attığım o ilk ana gitmemiz lazım. 

O günden sonra her şey öyle hızlı bir akışta gerçekleşti ki ben, sahiden de unuttum bir zamanlar kim olduğumu. Biri vardı kapımı ansızın çalan; şu “Hiç beklemediğin anda kuzum…” diyenleri haklı çıkaran türden “ansızın” yüreğimin kapısında beliren… Ne yalan söyleyeyim birisini çok uzun süre bekleyince neyi beklediğini unutuyor insan. Bir durakta hiç gelmemiş ve gelip gelmeyeceği belli olmayan bir otobüsü bekliyordum da geldiğinde onun için orada olduğumu unutmuşum gibi bir şaşkınlık sardı başta bedenimi. Sonraları şüpheyle doldu içim, ya o da diğerleri gibi sadece benimle durakta beklemeye gelmiş bir yolcuysa ve ben onu istikametim sanırsam? Çok korktum önce, ciddiyim. Onun beklediğim şey mi yoksa beraber beklediğim geçici biri mi olduğunu anlamak için çok çabaladım.

Ne yalan söyleyeyim, hala bilmiyorum ama yine de onunla bir yola çıktım. Yol hep güzel değil elbette ama onunla gitmek en başından beri çok güzeldi. İçime düşen o şüpheyi bir an bile haklı çıkarmadı; onu ittirdiğim ellerimden tuttu hep. İşte bu yüzden onunla yürümek, yollarımız ayırılırsa dahi manzarası en güzel yolculuklardan biri olacak. Neyse işte, o kıyıma demir attıktan sonra hayat hafifledi. Belki de bu yüzden edindiğim yükleri boş verdim hep. 

Sevgili sen, sık sık unuttum yüklerimin beni ne kadar yavaşlattığını; kim bilir belki bu yüzdendi sana doğru attığım adımlarımın ağırlığı. Hep kendimi ikna etmeye çalıştım, anlamayana anlatmamam gerektiğini; hep söz verdim kendime, bazılarına iki kelamın dahi gereksiz olduğunu hiç unutmayacağıma dair. Yalnız, konu sen olunca unuttum verdiğim sözleri. Yine denedim seninle iki insan gibi, sanıyorum “normal” insanlar gibi, konuşmayı. Hayat garip, tıpkı şu anki limanıma ulaşacağıma dair beslediğim ümidi kestiğim anda ona ulaşmam gibi, konuşabildik sonunda seninle. 

Bazen nefret ediyorum seni herkesten daha iyi anlıyor olmaktan, sonra diyorum, “İyi ki anlıyorum anlaşılmadığım tek insanı.” Aslında ne acı, sanki sadece sana koşmak istiyor ancak bir sana koşamıyorum, bacaklarım bir sana yokmuş gibi. Yanlış anlama, uzun bir süredir kavuşmayı tek arzuladığım ruh kendiminki, bu yüzden bıraktım başka ruhların peşini. Yine de sen sanırım, ben ebediyete kavuşana dek acıdığım tek mevzu olarak kalacaksın içimde. 

Bazen canavarsın bazen etten kemikten. İnsana büründüğün günlerden birindeyiz bugün. Hava kapalı ve karanlık, yüreğimde önümü göremediğim bir sis var. Aklımda ise senin yaşayamadığın bir hayatın ihtimalleri var. Senin var olamadığın bir iklimde yeşeriyor olmaktan utanıyorum bazen, sen buna gurur duymak diyorsun. Sonra şunu anlıyorum: Bizler yalnız yaşadıklarımız değil yaşayamadıklarımızız da biraz. Gidemediğim o ülke, tırmanmayı başardığım ancak yürümeyi tercih etmediğim onca yokuş, üzülmeyi reddettiğim tonlarca gözyaşıyım aynı zamanda. İnsan akıttığı değil akıtamadığı acıların da yüz ölçümünü de kapsamaz mı en nihayetinde? Ve sevgili sen, en çok da olamadığımız o kişileriz, değil mi? Belki de çok iyi anlaşan iki “normal” insanız başka bir evrende.

Neyse işte, sorun değil. Sadece taşıdığımı unuttuğum yükleri düşünmeye ihtiyacım vardı bugün. Ama hayat güzel, kuşlar uçuyor hala. Sadece bir gün, sen öldüğünde, umuyorum ki sana dair biriktirdiğim tüm savunmasız cümlelerin elinden tutmayı başarabilmiş olursun. Biliyorum ki bu ihtimal, şu an betimleyemeyeceğim onca ihtimalden daha da zor. Olsun. İnsan biraz ümitten biraz da hevesten bozma çamurdan bir suret neticede… 

O zaman bu satırlar en çok da olamadığımız kişilerin ve yaşayamadığımız ihtimallerin hepsine…

Hadi şimdi daha çok yerde buluşalım!

Yazılardan haberdar olmak ve her ay e-posta almak için abone olun!

İstenmeyen posta göndermiyoruz! Daha fazla bilgi için gizlilik politikamızı okuyun.

Bir cevap yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir